De kwartel en de boer

Een kwartel had haar nestje gebouwd in een korenveld. Ze woonde daar met haar twee kuikentjes, die er elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat naar hartenlust speelden. Op een dag kwamen de kuikentjes helemaal overstuur thuis. Ze riepen hun moeder al van ver: "Mama, we moeten verhuizen, we moeten hier weg. We hebben de boer vandaag horen zeggen dat hij morgen het graan gaat afmaaien!"
De moeder bleef heel kalm en zei: "Rustig maar, vertel eerst eens precies wat er is gebeurd." "Awel," begonnen de kuikentjes, "we waren aan het spelen en toen hoorden we de boer tegen zijn zoon zeggen: 'Ga jij eens aan de buren vragen of ze morgen komen helpen bij het oogsten van het graan.'" "Oh," zei mama kwartel. "Is dat alles? Nu, ga dan maar weer lekker spelen. Er is nog niets aan de hand. Jullie moeten morgen wél goed opletten wat de boer zegt."
De kuikentjes begrepen er niets van. Ze waren bang en verbaasd, maar deden wat hun moeder had gezegd. De volgende dag gebeurde er niets, het korenveld bleef zoals het was en er werd niet gemaaid. Die avond kwamen de kuikentjes weer heel angstig thuis. "Mama, we moeten nu echt vanavond weg hoor, morgen maken ze ons nest kapot! Morgen gaan ze vast en zeker maaien!" Opnieuw antwoordde mama kwartel: "Vertel eens rustig wat er gebeurd is. Wat hebben jullie vandaag gehoord?" En de kuikentjes vertelden: "Toen de zoon van de boer vanmiddag thuiskwam, hoorden we de boer tegen hem zeggen: 'Je moet direct naar je ooms en je neven gaan en hen vragen ons morgen te komen helpen bij de oogst. Morgen moeten echt met maaien beginnen.'" "Oh," zei mama kwartel wederom. "Is dat alles? Speel maar gerust verder. Morgen zal er niets gebeuren. Jullie kunnen buiten spelen. Maar.. wel goed opletten wat de boer zegt!" De kuikentjes snapten er niets van en waren heel bang. Ze wilden het liefst meteen weggaan.
De dag daarop scheen de hele dag de zon, de kuikentjes speelden in het korenveld en er gebeurde inderdaad niets. Die avond kwamen de kuikentjes echter nog banger thuis dan de keren ervoor.
"Mama, we hebben de boer vandaag weer met zijn zoon horen praten, wat moeten we nu toch doen?" "Sst, kindjes," zei de moeder. "Laat eerst eens horen wat jullie deze keer hebben opgevangen." "Awel, vandaag riep de boer zijn zoon weer bij zich," vertelden de kuikentjes. "Wij verstopten ons in de buurt om alles zo goed mogelijk te verstaan. Opeens hoorden we de boer tegen zijn zoon zeggen: 'Jongen, je bent bij de buren geweest, je bent bij ooms en neven geweest, maar ze zijn niet gekomen. Er zit niets anders op dan dat we morgen zelf met de oogst beginnen." Toen mama Kwartel dit hoorde, zei ze: "Nu is het hoog tijd om héél snel ons nest op te ruimen en te vertrekken. Morgen wordt er gemaaid!" "Maar mama," vroegen de kuikentjes, die er echt niets meer van begrepen. "Hoe weet je nu dat er morgen wél wat gebeurt?" "Tja," zei de moeder, "twee keer gingen de boer en zijn zoon anderen om hulp vragen bij het oogsten. Twee keer bleven ze wachten tot anderen hen zouden helpen. Maar nu gaan ze zélf aan het werk, dus wordt er morgen gemaaid!"
De familie Kwartel brak hierop vliegensvlug hun nestje af en vertrokken, in de hoop nog voor het vallen van de nacht een nieuwe woonplaats te vinden.

Iranese vertelling